جمعه 2 مرداد 1394

رز

   نوشته شده توسط: امجد زمانی    

ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﻧﺎﺷﯿﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺑﻪ ﺟﺮﻣﻬﺎم. دانه دانه ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺩﺭﺧﺖ ﻣﯿﻮﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻦ ﻭﯾﺎﺭ ﺳﯿﺐ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﺑﻪ ﺩﺯﺩﯼ ﺩﻭ ﻧﻮبرانه ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻤﺶ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ
به این گناه بیکرانه ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻧﺸﺪ ﻧﻨﻮﺷﻢ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﺏ ﮐﻬﻨﻪ ﯼ ﻟﺒﺎﻥ ﺍﻭ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﻨﻮﻥ ﺳﺎﻗﯿﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺑﻪ ﺧﻠﻮﺗﺶ ﻧﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻮﺩ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﯿﺎﻝ ﺑﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺳﺮﻡ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﺵ ﺑﻮﺩ..ﺍﺷﮏ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻦ
ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯼ روی شانه ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﻧﺼﯿﺐ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎﺕ ﺍﻭ
ﺑﻪ ﯾﮏ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺎﻣﯿﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺍﺯﺍﻭ ﺑﺠﺰ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺶ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ.. ﻓﻘﻂ ﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﻮﮊﻩ ﯼ ﻗﺸﻨﮓ ﺷﻌﺮﻫﺎﻡ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻦ:
ﺑﻪ اقتباس. زن، زنانه  ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺑﺮﻭﯼ ﺩﺍﻣﻨﺶ ﻫﺰﺍﺭ ﮔﻞ ﺷﮑﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﺑﻪ ﺳﺮﻗﺖ ﮔﻠﯽ ..ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻭﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻦ ﻫﺰﺍﺭ ﺷﻌﺮ ﻧﺎﺗﻤﺎﻡ
ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻭ ﻋﺎﻡ ﺻﺪ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
.....
ﻧﻪ... ﻻﯾﻖ ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺍﺷﮑﻬﺎﯼ ﻣﻦ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﻭ ....
ﺧﺪﺍ ﮔﻮﺍﻫﻪ ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺍﻣﺠﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ .
1394_03_13.
ﮊﻭﺋﻦ 3 ، ﺳﺎﻋﺖ 22:37


manicure
چهارشنبه 23 فروردین 1396 03:38 ق.ظ
Hi, Neat post. There is a problem along with your site in web explorer, would check this?
IE still is the marketplace leader and a huge component
to other people will leave out your great writing due to this problem.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.